حالا با این آمار که اگر آقایان وزارت کشوری تصحیحش نکنن و کاملا منتشر بشه ، چه کسی جوابگوست؟؟ شهرستانی که ۲۸۵۲ نفر واجد شرایط رای دادن هستند چطور میتونه ۳۵۱۳ عدد رای ازش اخذ بشه؟؟
به خاطر اینکه وزارت کشور گرامی ممکن است این سوتی عظیم خود را هر چه سریعتر لا پوشانی کرده و اعداد را تغییر دهد ، فایل های آماری را در سرور دیگه هم برای دانلود میگذارم تا در صورت تغییر برای کاربران قابل دانلود باشد.
مورد دوم هم اینکه :
امروز شاهد چند خبر بودیم مبنی بر اینکه دوستان سپاه لطف کردند و تهدید نمودند که هر کسی در مورد اختشاشات مردم رو تحریک کنه توسط تیم سایبری سپاه شناسایی میشه و برخورد بدی باهاش خواهیم کرد… نشستم یه ذره فکر کردم… دیدم من که مردم رو به اختشاش دعوت نمیکنم…. فقط مطالبی مینویسم که مردم آگاه باشن… در نتیجه با محکوم کردن حمله های وحشیانه به مردم بی گانه توسط نیروهای بسیجی . گوشزد به برادران ارزشی در مورد اینکه مملکت قانون دارد و نیروی انتظامی دارد و چماق کشی های شما مال عهد شعبان بی مخ میباشد… به اطلاع میرسانم اگر قرار بر مبارزه با آشوب ها باشد که نیروی انتظای کارش را خوب بلد است و این را بدانید که آنها که در خیابانها باتوم از نیروی انتظامی میخورند حاضرند دست آنها را نیز ببوسند به خاطر انجام وظیفه… اما تن به این خاری ندهند که نیروی بسیجی و لباس شخصی با این وحشیگری ها به روی مردم بی گناه و دانشجویان از همه جا بی خبر چماق بکشد. خلاصه که اگر میخواهید مبارزه کنید بسم الله… ما که بلد نیستیم بریم در خیابان و سنگ پرت کنیم.. اما بلدیم شما را محکوم کنیم…. اگر فکر کردید که مطالب بنده مهر تاییدی بر اختشاشات اخیر میباشد لطفا با ایمیل بنده که در قسمت ارتباطا ت وبلاگ قرار دارد هماهنگ کنید تا آدرس منزل را تقدیم کنم!
پ .ن ۱ : تمام اعداد به فرض سن رای ۱۸ سال تمام محاسبه شده است و میتوانید شخصا با چند تا جمع و تفریق ساده از اعداد موجود اطمینان حاصل کنید.
پ.ن ۲ : با توجه به اینکه ممکن است با معرفی منبع مشکلاتی برای ساید مورد نظر پیش بیاد ، با عذر خواهی از دوستان عزیزم… منبع را منتشر نمیکنم.
]]>دیشب ۲۰ خرداد ۸۸ مردم در حمایت از آقای مهندس میر حسین موسوی در خیابانهای شهر های مختلف شور انتخاباتی به پا کرده بودند و تبلیغات عظیمی با شخصیت و اخلاق خاصی در حال انجام بود.
حامیان مهندس موسوی همگی با رفتار معقول به دادن شعار های تبلیغاتی مشغول بودند و و آدم وقتی این همه شخصیت و ادب در رفتار شون میدید از خوشحالی در پوست خودش نمیگنجید.
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشه! خبری که بنده رو آشفته کرد این بود که برای بار دوم حامیان دکتر احمدی نژاد به مردم شیراز و چند شهر دیگه حمله کردند و متاسفانه مردم بیچاره شاهد ضرب و شتم خانواده و زن ها و بچه ها یشان بودند!
فیلمی که در زیر مشاهده میکنید در تاریخ ۲۰ خرداد ۸۸ در شهر شیراز گرفته شده است.
[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]
اینجا اول بلوار چمران و رو به روی بیمارستان حافظ هست که دو بخش عمده ای که دارد زنان و روانی هست…
اینجا ملت زایمان می کنند!
خبر دیگری حاکیست : محل اصلی درگیری میدان گاز در شمال شهر شیراز بود. پل باغ صفا، خیابان خاکشناسی و ارم محل اصلی به خاک و خون کشیده شدن طرفداران موسوی بود. شدت حادثه به حدی بود که تعداد زیادی از طرفداران احمدی نژاد به یاری سبز پوشان شتافته و مردم با باز کردن در خانه ها به طرفداران موسوی پناه میدادند.
- وحشیگری گروه فشار
احمدی نژادی ها به هیچ صراطی مستقیم نیستند
احمدی نژادی ها به هیچ صراطی مستقیم نیستند
“حملهٔ نیروهای فشار به حلقه سبزها در شیراز، اول خیابان ارم ، ۲۰ خرداد”
در همین زمینه : حمله وحشیانه لباس شخصیهای حامی احمدینژاد به سبزپوشان هوادار موسوی در شیراز
دیروز در دانشگاه صنعتی شریف هم حماسه ی دیگری رخ داد…
آقای احمدی نژاد که برای سخنرانی به آنجا رفته بود با شعارهای سرسختانه ی دانشجویان مواجه شد به حدی که مجبور به ترک دانشگاه شد! گفته ها حاکیست دانشگاه شریف سراسر سبز پوش شده بود و با شعار های ” شریف از دروغ بیزار است” ” در انتخابات تقلب نکنید” ” دروغگو…. دروغگو….” ” احمدی بای بای….” آقای احمدی نژاد را بدرقه کردند.
در آدرس زیر می توانید فیلم و عکس های ماجرا رو ببینید.
فیلم: خروج سریع احمدی نژاد از دانشگاه شریف
با تشکر از دوستان عزیز فرندفیدی که عکس ها و اخبار را منتشر کردند.
به امید موفقیتی سبز 
—————————————————-
بعد نوشت : چند دقیقه بعد از انتشار این مطلب ، خبری رو دیدم که عکس هایی از چماق به دستان منتشر کرده بود…
این شما و این هم شعبان بی مخ های عصر حاضر!
نوادگان شعبان بی مخ
نوادگان شعبان بی مخ
منبع : گویا
]]>خیلی وقت بود وقت نمیکردم اینجا رو آپ کنم…. از همگی پوزش میطلبم 
آقا اخبار زیاده….
در ایام یعد به مدت ۱۶ روز تمام در سفر های ایرانگردی میبودیم… جای شما خالی ، سفر خوبی بود.
اولش رفتیم شمال… خیلی خوب بود و کلا آدمایی خوش رو و مهمان نوازی بودن ( منظورم اونایی هست که در مسیر ما در رشت و انزلی و چند تا شهر دیگه بودن)
۳ روز اول سفر شمال بودیم… و بعد به مشهد مقدس رسیدیم… اونجا خونه ی عمه جانم ماندگار شدیم. زیاد از خونه بیرون نمیرفتم اما چیزی که حاضرم قسم بخورم اینه که اگه مشهد امام رضا رو نداشت ، سالی یک بار حتی افغان ها هم اونجا رو برای گردش انتخاب نمیکردن…
یادمه به چند نفر گفتم این مشهد جز حرم مطهر دیگه چیا داره؟؟!! و اونها هم جواب دادن طرقبه و شاندیز و کوه سنگی!!
اما به جان شما نباشه و به جان خودم هر کدوم که رفتم چیز قابل لمسی توشون نبود! میشه گفت از نداری داشتن به این جاها افتخار میکردن!!! یعنی هیچ کدوم به پای یک شاه گلی تبریز هم نمیرسیدن!
بعد از مشهد راهی یزد شدیم… شهری که خاطره ی خوبی ازش داشتم اما رفتار مردمش متاسفانه کاری کرد که دوباره به یزد نخواهم رفت! از بدو ورود به یزد مردم به ما به چشم اسکناسی که دو تا پا داره نگاه میکردن! تا ساعت ۱ نصف شب جلوی ستاد های اسکان مسافرین ایستاده بودن و اتاق و خونه ی اجاره ای با قیمت های بالا پیشنهاد میدادن! مسئولین شهرشون اکثر مکانهای دیدنی رو بسته بودن یا کاری کرده بودن که فقط برای بازدید تور ها باز باشه!
وقتی صبح به یزد رسیدیم تا ظهر جاهایی رو که در نقشه علامت خورده بودن رو در برنامه مون قرار دادیم که به دیدنشون بریم اما وقتی دیدیم یا بسته ست یا فقط برای بازدید تور های گردشی بازه ترجیح دادیم همون روز یزد رو ترک کنیم و به کرمان بریم… به همین خاطر بعد از نصف روز گردش در یزد به سمت کرمان حرکت کردیم و شب به کرمان رسیدیم.
مردمی واقعا مهمان نواز ، مسئولانی به فکر و خدمات شهری بسیار زیبا و روابط ستاد های نوروزی بسیار منظم و خوش برخورد.
در کرمان جاهای دیدنی بسیاری رو دیدم که عکس هاشون رو در فلیکرگذاشتم.
بعد از کرمان به بندرعباس رفتیم… شهر زیبایی بود و باز مردمش خیلی ساده و مهمان نواز بودن… برخورد هاشون بسیار خوب بود و از همه مهم تر ساحلی زیبا داشت که قدم زدن شبانه خستگی چندین روز سفر رو از تنمون در آورد.
بعد از بندر عباس رفتیم جزیره ی قشم. جایی واقعا با حال برای گردش و تفریح و خرید. جزیره ای متشکل از چند شهر کوچک. برای تفریح جای بسیار خوبی بود.
اونجا جت اسکی سوار شدم. جای شما خالی. مزه ش هنوز زیر زبونمه
بعد از قشم به سمت کیش حرکت کردیم که متاسفانه با طوفان برخورد کردیم و به خاطر زیق (ذیق؟ ظیق؟ ذیگ؟ زیگ؟… ) وقت نتونستیم یکی دو روز در بندر لنگه منتظر باشیم تا دوباره قایق ها حرکت کنن… به همین خاطر به سمت شیراز راه افتادیم.
شیراز هم شهر بدی نبود اما متاسفانه مردم اونجا هم به مسافرین به چشم اسکناس های پا دار نگاه میکردن… و قیمت بلیط جاهایی که ما در تبریز حوصله ی دیدنشو هم نداریم اونجا با قیمت های ۱۰۰۰ تومنی براشون بلیط گذاشته بودن!
یادمه روز آخر که هتل رو تخلیه کردیم و راهی شهر شدیم که گردش کنیم ، بعد از چندی گردش در خروجی شهر به سمت تخت جمشید در پیاده رو زیر اندازی پهن کردیم تا کمی رو بشینیم و استراحتی بکنیم و به سمت تخت جمشید حرکت کنیم و بسیار برای من جالب بود که بعد از نیم ساعت که یه چایی خوردیم و جمع کردیم که بریم ، آقای پارک بان با کمال پر رویی تشریف آوردن و ۵۰۰ تومن به خاطر نشستن در پیاده رو از ما درخواست نمودند!! جالبه که وقتی من اعتراض کردم که این چه وضعیه و خواستم با پلیس تماس بگیرم ، منت سرم گذاشت که حالا خوبه عیدی مون رو نخواستیم!!!!!!!
در اون وضعیت واقعا برام جالب بود که چرا باید در چند شهری که مسافر درشون زیاده اینقدر سوء استفاده از مسافرین بشه که برای نشستن در پیاده رو هم ازشون پول درخواست کنن!!!
از شیراز هم به سمت اصفهان حرکت کردیم که در مسیر توقفی چند ساعته در تخت جمشید داشتیم…. کاخهایی واقعا دیدنی و نماد اقتدار و شکوه ایران باستان…. اونقدر از دیدن اونجا لذت بردم که بعد از نهار دوباره بلیط خریدم و وارد شدم تا هر چه بیشتر به تمدن ۲۵۰۰ ساله افتخار کنم. شب به اصفهان رسیدیم… شهر زیبایی بود… اما چیزی که برام جالب بود اینه که همچین جاهای دیدنی خاصی هم نداشت که اینقدر روش مانور میدن!! یعنی تا اونجا که من دیدم چندین تا پل بر روی زاینده رود زده بودن و هر کدوم رو با یک اسم به عنوان جای دیدنی ثبت کرده بودن! مثلا آخرش هم نفهمیدم فرق پل خاجو و ۳۳ پل و چند تا پل دیگه تو چیشون بود اما الحق و الانصاف شهری تمیزی بود… البته میدان نقش جهان رو هم دیدم… بالاخره به دور از انصافه که بگم خوب نبود… اما وقتی عمارت عالی قاپی رو دیدم که چیزی جز چند تا ستون نبود و سقفی که ریخته بود و نقاشی ۲ زن بر روی دیوار ، واقعا چیز دیدنی در این امارت هم توجهمو جلب نکرد!
از اصفهان هم به طرف قم رفتیم و یکی دو روز هم به زیارت حضرت معصومه و جمکران نائل شدیم. و روز ۱۴ فروردین از قم به سمت تبریز حرکت کردیم و خلاصه شب به خونه رسیدیم!
این بود انشای من
اما چیزی که برام جالبه و دوست دارم در موردش حرف بزنم اینه که چند بار شنیده بودم که از شهر تبریز به عنوان شهر بدون گدا یاد کرده بودن که چون شهر های دیگه رو ندیده بودم ، هر از چند ماه یک بار که در خیابون گدایی میدیدم میگفتم این چجور شهر بدون گداییه! اما واقعا وقتی چهار راه های شهر های اصفهان و شیراز و قم رو دیدم به این جمله ایمان آوردم.
آقا در این شهر هایی که گفتم اونقدر گدا زیاد بود که احساس میکردم شاید گداها برای سفر نوروزی به اینجا اومدن و در حین سفر میخوان در آمدی هم از چهار راه ها کسب کنن!!
یعنی سر هر چهار راه اگه ۴ تا گدا نمیدیدیم نگران میشدیم که اینا چرا عده شون کمه!! اون هم گداهایی با سن ۸ تا ۱۴ سال!!
خلاصه اینو از صمیم قلب میگم : بعد از یک گردش ۲۰ روزه در دور ایران و مسافرتی ۹۰۰۰ کیلومتری ، هر چه بیشتر از قبل عاشق شهرم شدم و الان واقعا قدرشو میدونم.
پی نوشت : بعضی دوستان احساس میکنن بنده خصومت خاصی باهاشون دارم که در مورد یک شهر توریستی چیزی مینویسم! اما این نوشتن من فقط و فقط چیزیه که به چشم دیدم! نیازی نیست احساساتی با این گزارش برخورد کنیم. فقط بیاین رفتارمون رو عوض کنیم تا دیگران همچین چیزی نبینن که در موردش بنویسن.
چند چیز خاص هم در شهرهایی دیدم که دوست نداشتم در موردش بنویسم اما چون مورد حمله قرار گرفتم باید بگم که به چشم دیدم زن تهرانی رو که در چادرش تنها بود و مردی از اهالی یکی از همین شهر های توریستی قصد شومی در موردش داشت که توسط پلیس بازداشت شد.
پی نوشت در تاریخ ۳۰ فروردین به گزارش اضافه شد.
]]>امسال به جای دویدن دنبال نذری و غذای مجانی یه حسی بهم میگفت دوربینت رو بردار و صحنه های زیبای عزاداری رو ثبت کن….
۲ جا در تبریز هست که تقریبا همه ساله فضای بسیار زیبای معنوی رو درست میکنن و مردم حتما برای روشن کردن شمع در اونجا حضور پیدا میکنن و فضای روحانی زیبایی به اونجا میدن…
این عکس ها رو عصر عاشورا از اون مکان ها گرفتم…
و تقدیم میکنم به تمام خواننده های وبلاگم.
]]>
هفته ی قبل دعوتی توسط خانم پولاد زاده از بچه های فرندفید به عمل اومد برای جشن شب یلدای وبلاگستان و مراسم تودیع مدیر سابق پرشین بلاگ و معرفی مدیر جدید…
بعد از چند دقیقه تامل به این نتیجه رسیدم که چه فرصتی بهتر از دیدار دوستان گل فرندفیدی که اکثرشون هم وبلاگ نویس مطرح هستند و حتما در جشن حضور دارن….
خلاصه برنامه ریزی کردم و با دوستان عزیزم (ویدا ، یک فتحی و ">چند نفر دیگه) هماهنگ شدم و برای شب قبل از مراسم بلیط تهیه کردم…
ساعت ۶ صبح روز شنبه سی ام آذر ماه وارد ترمینال غرب تهران شدم و به طرف منزل پسر خاله ی عزیزم که ساکن تهران هستند حرکت کردم… خونه ی پسر خاله م از فرط خستگی دراز کشیدم و خوابم برد…. ساعت حدود ۱۲ بود که بیدار شدم و سراسیمه رفتم تو خیابون دنبال یه کافی نت که اعتیاد م رو رفع کنم… ) خلاصه خودمو به یه کافی نت در میدان جمهوری رسوندم و خبر رسیدنم رو توی سایت نوشتم و برگشتم خونه که آماده بشم….
ساعت ۳٫۳۰ با جناب فتحی قرار داشتم که با هم به طرف جشن بریم که کمی دیر شد و حدود ساعت ۴٫۳۰ به محل جشن رسیدیم….
مراسم واقعا عالی ای بود… اما جالبترین قسمتش جایی بود که آقای رضوانیه چند تا عکس معرفی میکرد تا مردم بزارن تو وبلاگشون برای بازدید بیشتر و آخرین عکس که از بخشی از سریال لاست انتخاب شده بود و عکس جک شفرد بود…
توی اون قسمت بنده کلی حال کردم و آبروی یک فتحی عزیز رو بردم….
دومین قسمت جالب برنامه به نظر من همون کلیپ کارتونی بود که در مورد رفتن آقای بوترابی بود…. ( بر خلاف سعید من خیلی از اون کلیپ خوشم اومد)
و اما جالبترین بخش سفر یلدایی من بعد از اتمام مراسم بود!
وقتی مراسم تموم شد بدو بدو همه ریختیم تو سالن که دوستان رو زیارت کنیم… اول ویدا رو دیدم… کلی خوش به حالم شد… بعد یکی یکی هزار تا آدم دیگه رو زیارت کردیم….
آخر سر رفتیم تو حیاط و چند صد تا عکس گرفتیم… و با دوستان گلم واقعا بهم خوش گذشت….
برخورد دوستان گرامی واقعا خوب و عالی بود… اما برخورد ۳ نفر با اونی که انتظار داشتم فرق داشت… و از اونجا که به خودم قول دادم حتما مطرح کنم اینجا مینویسم….
۲ نفر اول طوری رفتار کردن که واقعا ذوق زده شدم… یکیشون نوید کاشانی عزیزم بود که ازش انتظار اینقدر خون گرمی رو نداشتم… دومی نادر گرامی بود که واقعا سنگ تموم گذاشت…
یک نفر دیگه هم که بنده لقب آقای سرما رو براشون مناسب دیدم ، بر خلاف چیزی که انتظار داشتم بسیار خنک بود…. طوری که بنده با آغوش باز رفتم طرفش و ایشون فقط یک نگاه به بنده کرد و گفت سلام و رو شو کرد یه طرف دیگه!
حالا جالبه که ایشون در وبلاگستان به نقل مجلس و مایه ی دلخوشی وبلاگستان و آقای خوشمزه معروف هستن!
بعد از مراسم… با جناب فتحی و مهران و علی رضا ایجکسی و سیاوش ، سوار پرشیا ی جناب خلیلی شدیم و ایشون زحمت کشیدن و ما رو رسوندن…
بعد از اینکه از همه جدا شدیم ، آقای فتحی عزیز زحمت کشیدن و بنده رو تا خونه ی پسر خاله ی گرامی همراهی کردن که واقعا جا داره یک تشکر بسیار ویژه ازشون بکنم که رسم مهمان نوازی رو به جا آوردن و اجازه ندادن بنده در شهر غریب تنها در خیابان ها و اون هم در اون شب سرد سرگردان بشم…
بعد از اینکه از جناب فتحی گرامی خداحافظی کردم… رفتم منزل پسر خاله ی عزیزم و با ایشون و خانم ش مراسم یلدا و انار و شکم چرانی و فالگیری رو به جا آوردیم….
ساعت ۱۱ شب میباشد و بنده در ترمینال غرب سوار اتوبوس میشوم!
ساعت ۹ صبح یکشنبه اول دی ماه وارد ترمینال تبریز میشویم و به سوی خانه ره سپار میگردیم…
پ.ن.۱ :جا داره از تمام دوستان گلم که اونجا اومدن و بنده رو هم به شادی تحویل گرفتن تشکر ویژه کنم….
پ.ن.۲ : آرزو میکنم این صمیمیت بین دوستان عزیزم همیشه بر جا باشه و فرصتی باشه تا دوباره اونها رو در جشنی دیگر و در همایشی بزرگتر زیارت کنم…
پ.ن.۳ : دوست داشتم دوستان بیشتری + + + رو زیارت کنم که متاسفانه هر چقدر اصرار کردم افتخار حضور ندادند… باشد که آنها نیز رستگار گردند…
مثل اینکه فتوکپی های کج و کوله دلیل بر صحت مدارک در این مملکته!!! )
پ.ن : به خاطر ترس و لرز از مسائل امنیتی بنده هر گونه ارتباط با الف و تابناک و کردان و آکسفور و بوش و هر ذینفع دیگری را انکار میکنم و این عکس رو به نقل از تابناک اینجا قرار میدم… اسمایلی جویدن ناخنها از نگرانی و ترس !
منبع : تابناک
]]>سخنران جناب ناطق نوری بود!!
در حال سخنرانی داشت شدیدا مانور تبلیغاتی میداد!!! گویا تصمیم داشت در انتخابات ریاست جمهوری رای بیاره!!!
داشت از خاطراتش با ایشون تعریف میکرد که نمیدونم ۱۷ سال در زندان ساواک بوده و فعالترین انقلابی بوده و منم باهاش بودم و این چیزا…
بعد یهو جو گرفتش و گفت: یه روز به من گفتن یه ماموریتی هست اینو به کی بدیم که انجام بده؟؟
منم زود گفتم : به اسدالله !!! … البته ببخشید ها… من با شهید لاجوردی بد جور رفیق بودم… به همین خاطر اسدلله صداش میزدم!! )
کروبی هم در مجلس بود!!! داشت سرشو تکون میداد… مشخص بود که داره فحش میده ….
اما جای جالب سخنرانی مونده….
توی یکی از خاطره هاش برگشت گفت : ما در جریان انقلاب یک نفر از گروهک فرقان ( اگر درست یادم مونده باشه ) رو دستگیر کردیم….
من ایشون رو بردم پیش نمیدونم کدوم آقا و گفتم لطفا برای محاکمه ی ایشون یه قاضی تعیین کنید که خیلی قاطع باشه… ( یه چیزی تو مایه های اعدامش کنین بره )… یهو گفتن : خود تو!!!
گفتم من؟؟؟ مگه پدر من قاضی بوده؟؟؟ یا من قاضی هستم؟؟؟ …. اما اینطور شد که یه حکم هم واسه ما صادر شد و شدیم قاضی دادگاه اون فرد!!! و دیگه در اون شرایط مجبور شدم قبول کنم…. =))))))))))
یعنی یه کم فقط فکر کنید ببینید ایشون چی گفت؟؟!!!
میگه در رودربایستی شدم قاضی!!! نه درسی… نه حقوقی… همینطوری محض دوستی و رفاقت!!!
به به …. به به….
موفق و پیروز باشید.
]]>چند وقت پیش عکسی از تبریز منتشر کردم که انصافا آبروریزی بود برای شهرداری تبریز…. (که خوشبختانه زود تر رفع شد )
پل های نمادین....
به خاطر اینکه در مقابل این اتفاقات از زحمات دوستان هم تشکری کرده باشم، چند روز پیش میخواستم در مورد پارک ائل گلی ( شاهگلی) تبریز به عنوان تنها پارک قابل افتخار تبریز مطلب بنویسم… ( که واقعا براش زحمت ها کشیده شده که نباید نادیده گرفته بشه)
حتما تا حالا حداقل اسمشو شنیدین :
تنها پارک قابل افتخار تبریز
تنها پارک قابل افتخار تبریز
به خاطر همین رفتم اونجا که چند تا عکس خوب ازش بگیرم و مطلب م رو بنویسم که متوجه چند تا چیز واقعا جالب شدم!!
برای اولین بار بود که در تبریز همچین کاری میکردن!!! به قول خودشون نبض شهرمون بد جور تند شده!! احتمال سکته میره….
حالا حتما میپرسید چی بوده؟؟ “امکانات فرهنگی برای مسافران و مهمونا ی پارک” :دی
جا داره از مسئولین گرامی سازمان پارک های تبریز به خاطر این حرکت واقعا قشنگ تشکر کنم….
یک ایستگاه نقاشی زیبای برای مهمانان پارک
یک ایستگاه روزنامه خوانی برای مسافران...
استقبال دیدنی بچه ها
بچه ها واقعا شادند...
لذت فقط برای بچه ها طراحی نشده است....
جالبه که اون روز که در حال تهیه ی گزارش بودم بر سر روزنامه ی خبر ورزشی دعوایی بود!!! همه دنبال خبر ورزشی میگشتن که تا آخر دست یه پسر جوون بود که به هیچ کس هم نداد!!! )
در انتهای گزارش دوست دارم دوباره از زحمات سازمان پارکهای تبریز برای فعالیت های فرهنگی زیبایی مانند این تشکر کنم.
پ ن : تمام عکس ها توسط گوشی k800i گرفته شده… به خاطر کیفیت پایین عذر میخوام.
]]>امروز وبلاگ جدیدم رو رسما افتتاح میکنم….
بنده امین هستم و از بلاگفا نقل مکان کردم به اینجا…
خدا رو شکر تونستم چرت و پرت های قبلی رو هم با خودم بیارم!!!
در کل عاشق نوشته هام هستم… ( هر چند چرت و پرت هاش) خواستم اولین مطلب بی ربط رو اینجا بنویسم…
اصولا به عکاسی و خبرنگاری شدیدا علاقه دارم و فکر میکنم احتمالا بتونم با زبان طنز مطالب خوبی بنویسم…
خوشحالم که به ورد پرس اومدم…
اسم وبلاگم ( Emin ) از اسم خودم ( امین ) گرفته شده… در زبان ترکی و با نوشتار لاتین لغت امین به صورت Emin نوشته میشه…
یاد آوری میکنم که پست های بین اسفند ۸۶ و تیر ماه ۸۷ تماما مال وبلاگ بلاگفام بوده که به اینجا آورده شده….
برای اطلاعات بیشتر مراجعه شودبه اینجا…
جا داره از بچه های وردپرس فارسی هم نهایت تشکر رو بکنم که ابزار انتقال وبلاگ از بلاگفا رو درست کردن و بنده تونستم این کار رو بکنم….D:
برای روز اول بد نبود… موفق باشید.
]]>
تولد تولد تولدت مبارک
مبارک مبارک تولدت مبارک
بیا شمع ها رو فوت کن تا صد سال زنده باشی
happy birth day
to YOU
بچه ها امین ۲۱ ساله شد
امین جان ۳۱اردیبهشت سال روز تولدت رو صمیمانه بهت تبریک می گم
۲۱ سالگی خوبی رو داشته باشی
همراه با موفقیت و رسیدن به آرزوهات
ودلی پر از شادی وتن و بدنی سالم و خوشتیپپ و دختر کش
و روحیه و اخلاق ورزشی
(آمین)
راه دوره وگر نه می اومدیم دور هم جمع میشدیم یه تولد واست
می گرفتیم که حال کنی
بجاش اینجا واست جشن می گیریم
اما یه چیزی رو متاسف هستم
ما نمی تونیم بهت کادو بدیم تو هم کیک نمی دی به ما
یه فکری
ما نمی تونیم آرش جون که میتونه
آرش از طرف من و تمامی یه دوستان عزیزی که اینجا هستن یکی
یه دونه کادو بده به امین
بعد هم
امین یه کیک ۳ طبقه بگیر
۲۱ تا شمع بزار روش فوت کن و با آرش بشینید
جای تک تک بچه ها کیک بخورید
حالا همه با هم می خونیم واسه امین:
تولد تولد تولدت مبارک
مبارک مبارک تولدت مبارک
]]>